Hi there mate!

Welkom op mijn weblog. Zoals je waarschijnlijk zal weten ben ik minimaal de komende 8 maanden aan de andere kant van de wereld. Ik ga 6 maanden stage lopen bij de Canterbury Health Laboratories in Christchurch, Nieuw Zeeland. Ik ga daar meehelpen aan onderzoek naar reumatoide artritis. Na deze stage ga ik lekker genieten van het land door met een autootje heel het land door te krossen.

E noho rä!

Hi there mate!

Welkom op mijn weblog. Zoals je waarschijnlijk zal weten ben ik minimaal de komende 8 maanden aan de andere kant van de wereld. Ik ga 6 maanden stage lopen bij de Canterbury Health Laboratories in Christchurch, Nieuw Zeeland. Ik ga daar meehelpen aan onderzoek naar reumatoide artritis. Na deze stage ga ik lekker genieten van het land door met een autootje heel het land door te krossen.

E noho rä!

Yesterday, I met up with Matt and John , who I hadn’t seen for over a year. Their reason for visiting Holland was attending a congress in Amsterdam but of course this was a perfect opportunity for all of us to catch up. We decided to go for a drink and something to eat in the city called Utrecht. Utrecht is the city I’ve been studying at for the last 5 years and will be studying at for at least another 4 years (got into med school…Whoohoo!!).

It was really good to see the guys again and we’ve had a brilliant day. First, just me and John (as Matt turned up a bit later) had a couple of beers while catching up and watching a game of football. As the bar was a bit noisy and crowded (for which John was too old …to use his own words) we decided to pick up Matt from the train station and after this the three of us wandered around the city centre to end up in a nice restaurant next to the old canal. We had a good meal in ‘de Winkel van Sinkel’ and we ended the pleasantly warm evening drinking a few Heinekens (and for John a delicious Amstel Malt beer ) on the square named ‘Neude’.

All together, it was a beautiful day and it was fantastic to see some old Kiwi friends again which made me remember all the good times I have had in New Zealand. Furthermore I’d like to say ‘Hi’ to all the rest (my old colleagues and friends) and I hope all of you are doing well.

I’ll try to send an email now and then just to let you guys know how I’m doing but as the three of us decided yesterday, we men are a bit slack when it comes to these things.

Anyway it’ll be good to hear from you guys as well, so it would be great if anyone would place a reply on this website; just click ‘reacties’ (down below) and after you’ve written a little message, click ‘plaatsen’. Sweet!

Everybody take care and now I’m of to Portugal!….tough life, isn’t it!?

1. John, me and Matt enjoying our meal at ‘de Winkel van Sinkel’

2. John and Matt standing next to the canal, with the ‘Domtoren’ in the background

3. De Winkel van Sinkel

4. One of the millions of bikers in our little country

5. the old canal

6. The three of us enjoying a typical dutch delicacy; ‘bitterballen’, on the square named ‘Neude’

Na een gezellig dagje met Teresa (oude flatgenoot uit Christchurch) in Brisbane te hebben doorgebracht ben ik weer terug op bekende bodem.
Ik ben vanmorgen richting Auckland gevlogen en ik blijf hier nu nog twee nachten voordat ik dan eindelijk richting huis kom. Donderdag dus naar Hong Kong en vrijdagmorgen kom ik in de regen aan op Schiphol (aldus Peter Timofeef).

Als ik zo even alles samenvat van de afgelopen tijd kan ik eigenlijk alleen maar met heel veel plezier terugkijken op deze negen maanden. Ik heb echt de tijd van mijn leven gehad. Ik besef wel dat ik ontzettend geluk heb dat er de mogelijk was om eens wat meer van de wereld te zien dan alleen (het zeker wel gezellige) Vlijmen. Ik heb altijd al wel die drang gehad om te gaan reizen en dat ik dit nu kon combineren met iets nuttigs (mijn stage in het ziekenhuis) was natuurlijk een geweldige mogelijkheid en een uitgelezen kans om met beide handen aan te pakken.

Er zitten natuurlijk wel een paar kleine nadelen aan zo’n lange tijd van huis en de meest belangrijke is natuurlijk dat ik Bundy zo lang niet kan uitlaten. Nee, je snapt natuurlijk wel dat ik m’n familie, vrienden en Monica echt wel hebt gemist. Gelukkig heb ik het zo geweldig naar mijn zin gehad dat je hier niet te veel aan hoeft te denken zodat je niet op je kamertje alleen maar aan huis gaan zitten denken. Dat is zonde van je tijd, onnodig en hier krijg je later alleen maar spijt van. Nee ik heb echt geprobeerd overal zo veel mogelijk van te genieten en er het beste van te maken. Ik heb het gevoel dat dat aardig gelukt is! Ik heb een geslaagde stage afgerond, fantastische collega’s om me heen gehad en naast dit broodnodige werk nog veel meer nuttig gefeest!
Het weekendbaantje in de meest gestoorde kroeg van Christchurch droeg hier natuurlijk flink aan bij en niet te vergeten alle (stuk voor stuk geweldige) mannen van Hornby United ook niet te vergeten. Het voetbal was niet van het hoogste niveau maar altijd gezellig en er was elk weekend wel iemand om mee naar de kroeg te gaan.

Ja dat is toch zeker wel een van de belangrijkste, waarschijnlijk wel HET belangrijkste, van een geslaagde reis. Nee, niet de kroeg, maar al de mensen die je leert kennen en nieuwe vrienden die je maakt. Die zorgen ervoor dat je je goed voelt, dat je niet negen maanden binnen voor de tv hangt en dat er altijd wel iemand is om wat gezelligs te gaan doen. Zoals gepland, heb ik dan ook een hoop nieuwe mensen leren kennen en een hoop gezellige dingen gedaan.

Naast gezellige dingen waren er zeker ook een hele hoop nieuwe dingen voor me. De schoonheid van het landschap, de geweldig vriendelijke mensen, een andere taal, kris-kras door het land aan de verkeerde kant van de weg rijden en natuurlijk al de spannende uitstapjes.

Negen maanden Nieuw Zeeland is voor mij in twee woorden uit te drukken; “DAMN GOOD!”

Ik heb nu alles achter de rug en een geweldige tijd gehad maar nu is het dan toch echt tijd geworden om richting huis te komen. Het is best spannend om iedereen weer te zien (niet dat er veel veranderd zal zijn) maar kom volgende week maar een keer bij ons thuis binnen wandelen (of ga zaterdag mee de kroeg in, tja mannen ik verwacht niks anders natuurlijk) want ik heb iedereen nu wel echt veel te lang niet gezien.

O, nog even dit. Iedereen echt hardstikke bedankt voor alle steun die ik heb gekregen en ik vond het ook geweldig om af en toe iets van thuis te lezen op de site. Echt super tof dat er toch wat zielen waren die af en toe wat wat tijd vonden om wat op de site achter te laten. Super!

Voor nu is het echt over en sluiten vanuit het land van de Kiwi.

Nogmaals iedereen bedankt en ik zie jullie snel.

Ik heb nu even geen geld op mijn telefoon en omdat ik in Australie ben kan ik het nu even niet opwaarderen. Dus sorry, maar geen smsjes terug en ik kan ook geen belletjes ontvangen. Ik had graag naar iedereen iets teruggestuurd of iets van me laten horen maar ik zie iedereen volgende week weer in Holland dus eventjes geduld.

Eindelijk weer vaste grond onder m’n voeten. Na 3 dagen en 2 nachten op de boot op het Great Barrier Reef ben ik weer terug in Cairns. Ik heb altijd wel sterke verhalen hier op die site gedonderd maar na dit gelezen te hebben zijn jullie stuk voor stuk kei jaloers!

Steffen, de duitse duikinstructeur, kwam iedereen woensdagmorgen om een uur of 6 bij het hostel ophalen, omdat mijn hostel dichtbij de vertrekplaats was kon ik lopen dus om kwart over 6 stond ik helemaal bepakt voor de Pro Dive winkel.
Iedereen verzamelde, zorgde dat al de duikspullen in de auto kwamen en op richting de haven. Onze groep (de beginners) bestond uit een man of 9 en dan waren er naast ons nog 23 man (allemaal al een duikbevret).
Na een uur of drie relax varen richting de eerste duikplek Milln Reef, Petaj (over de gelukkige rustige zee waarin we onderweg nog een dolfijntje voor de boot zagen) konden we meteen aan de slag. Omdat onze groep nog niet gekwalificeerd was moesten we nog een aantal dingen onder water doen om te laten zien dat we alles onder de knie hadden voordat we zonder instructeur rond mochten gaan kijken. Dit betekende dus in groepjes van 4 plus een intructeur (Tim de Engelsman) naar beneden en een beetje truukjes doen; masker af- en weer opzetten, een beetje naar boven en beneden zonder te bewegen (doe je door lucht in en uit je ‘vest’ te laten), wat reddingstechnieken voor als je ‘buddy’ zonder lucht komt en dergelijke, navigatie skills, etc. Je blijft elke keer ongeveer een half uur tot drie kwartier onder water en na al die stomme truukjes heb je meestal nog wel wat tijd over om lekker rond te kijken. En ik kan je zeggen, het is zo ongelofelijk schitterend!!! De 3e trainingsduik gingen we tot 18m diep en na alle skills gedaan te hebben zwommen we nog een beetje rond en toen zagen we onderweg een zeeschildpad! Echt super tof! Geweldige beesten! Bij de vierde duik zagen we een ‘blue spotted ray’, wel een kleintje, maar ook erg cool!
Na 4 duiken had iedereen het wel onder de knie en tot het grote genoegen kon iedereen zich van dat moment ‘open water diver’ noemen. Dit is natuurlijk een grote eer, maar het tofste is dat je vanaf dat moment niet meer in grote groepen naar beneden hoeft maar gewoon gezellig alleen met je ‘buddy’. Je hoeft geen skills meer te doen en je kan gaan en staan waar je wilt. Het grote avontuur kon dus beginnen!
De eerste duik als officieel zijnde een gekwalificeerd duiker was meteen jackpot! Ik had de onderwater camera van de boot gehuurd dus ik hoopte al om wat mooie dingen te zien maar dit was echt geweldig; nog geen 10 minuten beneden en een ‘white tip reef’ haai kwam voorbij cruisen! Geweldig!! Een meter of 2 lang en zo geweldig mooi, heel vloeiend door het water zwemmend, echt gewoon een schitterend dier. Ik dus meteen als een gek erachteraan en uiteraard heb ik er een kikke foto van kunnen maken! Mijn dag kon al niet meer kapot. Als slagroom op de taart kwamen we ook nog een anemoon tegen die bevolkt was door een familie Nemootjes…super! Weer wat mooie fotootjes geschoten en toen was het onderhand tijd om naar boven te gaan want de perslucht begon aardig op te raken.
Dezelfde dag (na het avondeten) stond de eerste nachtduik op het programma. Helemaal pikkedonker met een zaklampje afdalen in een grote zwarte oceaan vol met enge beesten. Was best cool! Gelukkig gingen we met een groepje want dit was toch wel even wat anders. Na een minuut of 15 was je wel een beetje gewend aan de nacht en was het net zoals een gewone duik alleen waren er wat andere beesten wakker. Wat heel cool was, was dat we een schildpad zagen die op de bodem lag te slapen. Nogal logisch is dat hij wakker werd als er een stuk of 8 zaklampen op je kop schijnen dus hij zwom er rustig vandoor. Het mooie was nu dat ik net boven hem aan het drijven was toen hij wakker werd. Hij zwom dus omhoog recht op mij af. Hij ging echt precies voor mijn gezicht langs (een centimeter of 10 voor m’n neus) en ik kon hem helemaal aanraken. Z’n schild en z’n achterpoten…echt geweldig! Zo ongelofelijk gaaf! Na een beetje bij te zijn gekomen van dit avontuur gingen we weer verder en op een gegeven moment gebaarde Tim tegen mij het ‘boot symbool’ en hij wees naar iets dat licht gaf een de oppervlakte. Ik dacht dus oke, ik ga wel naar de boot. Eenmaal een stuk richting de boot gezwommen keek ik achterom om te kijken waar de rest bleef en tot mijn schrik was er niemand! Ik zag echt helemaal niks, geen lampjes of wat dan ook! Kut, helemaal alleen! Normaal gesproken ben je altijd met z’n tweeen of meer maar nu dus helemaal voor het eerst alleen in het water en nog wel midden in de nacht. Damn, dat voelde wel minder. Omdat ik in de verte het licht van de boot zag ging ik daar maar heen. Na 10 minuten hard trappelen kwam ik veilig boven water.
De rest schijnt een tijdje naar me gezocht te hebben en die kwamen een minuut of 10 later boven. Tim schudde zijn hoofd toen die me zag maar wat bleek dus, hij wilde alleen aan mij laten zien dat je de boot kan vinden door gewoon op het licht af te gaan…hmm, beetje verkeerd begrepen..maar wel weer van geleerd.
De 7e duik was de vandaag om 10 voor 7 smorgens en Tim vertelde me dat zo vroeg in de morgen er altijd wel een paar haaien wakker zijn en om de aandacht te trekken moest ik maar een leeg flesje drinken mee naar beneden nemen en dan daarmee flink kraken en rollen. En ja hoor, na flink wat rond gezwommen en gekraakt te hebben kwam de eerste haai in zicht. Een meter of 2 lang en hij leek dat gekraak nogal flink interessant te vinden. Hij kwam recht op ons af zwemmen en een meter of 2 voor ons zag hij in te zien dat we geen spartellende visjes waren dus peerde hij ervandoor. Ik had zo graag nu mijn camera bij de hand gehad. Hoe gaaf was dit!
De volgende duik stond op het programma na het ontbijt dus eerst lekker bijkomen en met iedereen praten over de afgelopen duik tijdens een lekker ontbijtje klaargemaakt door de geweldige franse kokin. Halverwege mijn kommetje cornflakes riep er ineens iemand…WHALE!!!
WHAT the fuck?? Iedereen rende als een dolle naar buiten (32 man door een klein deurtje) maar jammergenoeg was er niks te zien. Iedereen bleef op het bovendek om te rond te speuren en na een minuut of 5 werd het geduld beloont. Twee ruggen kwamen boven water een meter of 100 achter de boot. Dwarph Minki Whales! Iedereen als een dolle de snorkels pakken en zo rustig moeglijk het water in. We gingen met z’n allen aan een lijntje achter de boot hangen en we hadden geluk. De twee walvissen vonden ons net zo interessant als wij hun en ze hadden blijkbaar omgedraaid om een kijkje bij ons te nemen. Kan je het je voorstellen, je ligt in het water de wachten, te hopen dat je een glimp van een walvis op kan vangen en 5 minuten later komen twee gigantische reuzen van beesten op 10 meter van je vandaan voorbij zwemmen. Een van de twee was zo dichtbij dat je recht in ‘n ogen kon kijken en je zag zijn oog bewegen en hij vond het net zo spannend als wij….een onbeschrijvelijke ervaring. Wat ik vandaag heb gezien is met kop en schouders het allermooiste wat ik ooit gezien heb. Samen in het water met twee gigantische walvissen, wat een ervaring…een om nooit in je leven te vergeten!
De laatste twee duiken waren ook schitterend (de laatste was de mooiste van allemaal; haaien, schildpadden, nemo’s en het mooiste koraal tot nu toe gezien) en met negen duiken, 2 overnachtingen, 8 maaltijden, 5 nieuwe vrienden, schildpadden, haaien, dolfijntjes, humeurige nemo’s, walvissen EN mijn duikbrevet in drie dagen tijd kan ik wel zeggen dat ik waar voor m’n geld heb gekregen. De meest geweldige ervaring op mijn hele trip en waarschijnlijk in mijn 23-jarige bestaan is nu alleen jammergenoeg afgelopen. Dadelijk gaan we nog met z’n allen uit eten en flink aan de zuip want we hebben natuurlijk 5 dagen in te halen.

Nog even lekker een weekendje stappen hiero en dan vlieg ik maandag naar Brisbane, dinsdag naar Auckland en donderdag richting het zonnige Holland.

Hier een aantal spectaculaire foto’s van de afgelopen drie dagen:

Het meeste spreekt voor zich, maar foto 7 is dus vandaag voor een van de duiken met mijn ‘buddy’ Scott uit Nieuw Zeeland.

Mazzel!

Vandaag weer lekker in het zwembad gedoken en mezelf door de theorie gebeukt. Op het eind van de dag een testje gedaan en met 48 van de 50 vragen goed is het theorie gedeelte met succes afgesloten.

Ik heb nu niet echt veel boeiends te vertellen alleen dat ik zo ontzettend veel zin heb om morgen naar het rif te gaan. Ik heb nog wel wat fotootjes van de beruchte laatste avond in Sydney en van de eerste twee dagen duikcursus.

1. ik, Lars, Sandra en Cristophe in de Griekse bar/restaurant Dimitri’s.
2. iets later op de avond in een schitterende bar in Darling Harbour in hartje Sydney.
3. als ik hier in Cairns uit de backpackers op de Espanade loop heb ik dit schitterende uitzicht
4. het schema van de 5-daagse duikcursus.
5. een deel van onze duikgroep aan de lunch deze middag; Rosy (UK), Scott (NZ), Marit (FIN), Jan (SLOV), ik, Steffen (de duikinstructeur uit Duitsland) en Jonas (DK).
6. een andere groep deed vandaag het deel in het zwembad wat wij gisteren uitgevoerd hebben. Deze eerste keer onder water ademen is best vreemd en wel een beetje eng.

Hopelijk lukt het me ook om wat mooie onderwaterfoto’s te maken. Ik ben de komende drie dagen op het schitterende Great Barrier Reef en dan een paar avonden in de kroeg dus jullie horen eventjes een tijdje niks van me. Tot over ongeveer een week dus

Later!

Vandaag weer lekker in het zwembad gedoken en mezelf door de theorie gebeukt. Op het eind van de dag een testje gedaan en met 48 van de 50 vragen goed is het theorie gedeelte met succes afgesloten.

Ik heb nu niet echt veel boeiends te vertellen alleen dat ik zo ontzettend veel zin heb om morgen naar het rif te gaan. Ik heb nog wel wat fotootjes van de beruchte laatste avond in Sydney en van de eerste twee dagen duikcursus.

1. ik, Lars, Sandra en Cristophe in de Griekse bar/restaurant Dimitri’s.
2. iets later op de avond in een schitterende bar in Darling Harbour in hartje Sydney.
3. als ik hier in Cairns uit de backpackers op de Espanade loop heb ik dit schitterende uitzicht
4. het schema van de 5-daagse duikcursus.
5. een deel van onze duikgroep aan de lunch deze middag; Rosy (UK), Scott (NZ), Marit (FIN), Jan (SLOV), ik, Steffen (de duikinstructeur uit Duitsland) en Jonas (DK).
6. een andere groep deed vandaag het deel in het zwembad wat wij gisteren uitgevoerd hebben. Deze eerste keer onder water ademen is best vreemd en wel een beetje eng.

Hopelijk lukt het me ook om wat mooie onderwaterfoto’s te maken. Ik ben de komende drie dagen op het schitterende Great Barrier Reef en dan een paar avonden in de kroeg dus jullie horen eventjes een tijdje niks van me. Tot over ongeveer een week dus

Later!

Zondag morgen ging om 7 uur de wekker. Om 8 uur kwam de taxi die me netjes op het vliegveld af zou zetten. Normaal gesproken is opstaan rond die tijd niet het grootste probleem maar aangezien we om 6 uur pas de kroeg uitrolden (eigenlijk meer uitgekicked werden) viel het deze keer iets zwaarder. Gelukkig was Christophe er om me uit bed te schoppen anders had ik nu nog steeds in Sydney in bed gelegen want ik was finaal door de wekker heen geslapen. Ach ja…thats what friends are for!
Na een vlucht van twee uur en vijftig minuten richting Cairns eindelijk weer het zonnetje op mij bol en met 27 graden was de eerste taak om die plakkerige spijkerbroek uit te krijgen.
Ik ben nu ingechecked in de YHA (backpackers aan de zee) en na een rustige zondagavond (lag om 7uur in bed om bij te slapen van het zware weekend in Sydney) ben ik vanmorgen begonnen met mijn 5-daagse duikcursus. Ik heb nog eventjes getwijfeld, was toch best prijzig, 5 dagen druk bezig en het zwembad hier in Cairns zag er ook erg aantrekkelijk uit (ik weet zeker dat het topless zonnen hier is uitgevonden:) ). Maar dan toch na lang beraden kon ik de verleiding van het mooiste rif ter wereld niet weerstaan en bij deze maar weer een flinke aanslag op m’n bankrekening gedaan.

Vandaag dus mijn eerste dag gehad bij duikschool Pro Dive. sMorgens een beetje theorie, toen lunch en dokterskeuring (een stel dikke Amerikanen hadden pech…ze waren niet gezond genoeg, onverwacht) en smiddags een beetje kennismaken met al de aparatuur door een beetje rond te duiken in een zwembad.
Was erg gaaf en ook wel vreemd om onderwater te ademen maar ik kan niet wachten totdat we echt naar het rif gaan.
Morgen weer zwembad en smiddags theorie. Woensdag vertrekken we vroeg naar het great barrier reef. We slapen twee nachten op de boot en het eten en drinken is allemaal inbegrepen. Donderdag en vrijdag hebben we nog meer duiken (één zelfs in het donker!) en het eind van de vrijdag verlaten we het rif weer op weg naar een van de wilde kroegen in Cairns. Dat wordt weer verschrikkelijk…Woolshed, here we come!

Ik kan echt niet wachten om al die vissen en het koraal te zien. Als we geluk hadden kregen we misschien zelfs nog een paar walvissen en dolfijnen te zien. Spannend, dit wordt weer een onvergetelijke ervaring!

Gisterenavond zijn we eerst met een aantal man van het hostel uit eten geweest (zoals je weet, geld speelt geen rol voor een reizende student) en daarna met een paar naar een bar in Manly geweest omdat daar schijnbaar een geinig bandje op zou treden. Dus na het eten weer de ferry naar Manly genomen (was nu wel weer cool met de al die lichtjes van de skyline van downtown Sydney, alleen echt niet te doen om hier een goeie foto van te maken). was best een gezellige avond maar niet al te laat in bed (we moesten natuurlijk ook de laatste ferry terug hebben).
Over vandaag heb ik eigenlijk ook niet heel veel te melden behalve dan het feit dat ik weer heel de dag op het strand heb doorgebracht. Deze keer weer een ander strand, Koogee Beach wel te verstaan. Het is eigenlijk niet heel erg super warm ofzo hoor, maar lekker een graad of 21 en dan in het zonnetje, zo veel mogelijk uit de wind dan is het best lekker. En omdat ze hier net als in Nieuw Zeeland ook geen ozonlaag kennen begint het kleurtje aardig te komen. Ik had trouwens deze keer ook mijn zwembroek bij dus ik heb lekker even als een klein kind (wat ik nog steeds ben) in de golven gespeeld. Wat een plezier!

Hier nog wat foto’s van gisterenavond en vandaag, tot later!

1. gisterenavond uit eten in Trinity bar (hele lekkere steak!). Vlnr; vriendin van Lars (UK), Lars (UK), Magda (GER), Janik (GER), Christof (GER), Sandra (GER, met een Haags accent)
2. downtown Sydney by night (de beste van de 20 foto’s, kun je nagaan)
3. een mooi vogeltje in de boom voor het hostel, mooi he pa? Probeerde hem voor je te vangen, maar was hij me te vlug af
4. Koogee beach, plek zat om mijn handdoekje neer te leggen
5. mijn eerste douche sinds een paar weken. Lekker fris!